Embrasse-moi 🇫🇷🏳️‍🌈

Embrasse-moi.

Je ne te connais

ni de Jacques ni de Jim,

mais je t’ai embrassé mille fois.

Je reconnais partout

ces lèvres pulpeuses

et frémissantes.

Si délicieuses et séduisantes.

Certains hommes

ont sûrement envie

de te toucher le sexe

ou les fesses.

Je veux te regarder

dans les yeux

et t’attirer

vers le baiser.

Toi, homme inconscient…

Embrasse-moi.

Embrasse-moi.

Tout de suite.

🎤 “No Homo” 🇮🇹🏳️‍🌈

Non sei gay.
Solo gay-friendly.
L’hai detto, una volta,
in un tempo che ormai sembra un’altra vita.
E io — dovrei crederti.
Per sempre.

E in teoria… ti credo.
Ma poi ci sono quei momenti,
quelli che mi fanno vacillare.

Quando ci abbracciamo da amici,
e restiamo così,
un battito di troppo,
un respiro che si fa promessa.

Quando flirto con un tipo
e tu —
tu mi guardi con quegli occhi,
che non sanno mentire.
Un lampo.
Un graffio.
Un “perché non io?”
che non dici mai.

E poi,
quando credi che non ti veda,
ma io sento il tuo sguardo addosso,
forte, caldo,
come una mano invisibile sulla pelle.

Ti guardo,
ti colgo.
Ti scopro.
E tu, subito, spezzi la magia:
«No homo, fratello.»
Io rido.
«Lo so, no homo.»

E poi il momento muore,
come una sigaretta spenta nel buio.
Tu arrossisci,
ti giri,
e torni a fare finta di niente.

E io penso,
in silenzio,
con un sorriso amaro:
“Frocio… proprio come me.”

En este momento 🇪🇸🏳️‍🌈

Tenemos sólamente este momento. 

Una pausa sola, sin aliento.

Un momento sin comienzo o final. 

Una eternidad. 

Un beso que quema nuestros labios. 

Una pasión ilimitada.

Un momento que nunca puede ser olvidado.

Mis sueños son siempre iluminados 

cuando me duermo … pensando en tí.

Un caballero y su hombre … somos perfectos.

Pero no siempre perfecto juntos. 

Vivo para aquellos momentos

de perfección. 

Vivo para morir de amor por tí. 

Tenemos sólamente este momento. 

Una pausa sola, sin aliento.

Un momento sin comienzo o final. 

Una eternidad. 

Mi cuerpo tiembla … cuando tus pestañas  

cepillan contra mis mejillas.

Una pasión ilimitada. 

Un momento que nunca puede ser olvidado.

Abrázame, y nunca me déjes ir.

Este es nuestro momento.

Un caballero… y un  hombre; 

somos perfectos.

Perfectamente ahora … somos perfectos.

MEU ESTRANHO… TÃO DOCE 🇧🇷🏳️‍🌈

Tão doces
são suas promessas sugeridas.
Meu estranho.
Meu inacessível
momento de paixão.
Você me persuade;
você me rejeita.
Só podemos possuir um ao outro em sonhos fugazes:
ambos tão diferentes
tão totalmente outros
e ainda assim…
tão maravilhosamente
em harmonia.
A fantasia implacável
é mais do que a soma
de suas partes.
Eu te vejo em todos os lugares;
nos passos de estranhos…
nas minhas memórias.
Deslizando da cintura,
lentamente, até os dedos dos pés
e então, com a violência de um flash
de volta para cima, até o topo,
para então
descobrir seu rosto insignificante.
Meu estranho.
Minha paixão.
Meu estranho…
Tão doce.

DIRTY TALK. 🇺🇸🏳️‍🌈

Dirty talking shadows in
dimly-lit smoke-filled bars
stir restless gonads to
suggestion, proposition
and sweet, nasty lies.
The scent of body sweat
mingles with department store
perfume like oil and water,
leather and silk —
unlikely, yet strangely magnetic.
Oh yeah …
I love the way the lie
exuding from your posing stance
binds my wrists and genitals
pulling me to my knees,
demanding nameless submission.
Across the distance we begin a
sultry dance of anonymous flirtation:
I turn to catch your stare,
you look away;
my eyes drop to my cocktail,
yours slowly scan my torso and loins.
I acknowledge with a smile and you
walk away because I broke the rules,
was too eager to collude fantasy
with reality and was, therefore, unsafe.
You feign indifference as you watch me
leave with another two hours later.
And I’m already half-spent as
I prepare to torpedo our dirty talk
into the bowels of my compromise.

I draumane dine hender 🇳🇴🏳️‍🌈

Eg kan ikkje lova deg
at eg vil greia
å halda hendene, munnen,
kroppen min
borte frå deg
når vi møtest att –

etter alle desse åra,
etter draumane,
der eg har levd om att,
fantasert om stunder
som kunne ha vore.

Aldri var vi heilt åleine,
berre i draumane,
i dei stille fantasiar
der eg gjorde deg til min,
gong etter gong,
i fullkomenleik og brot.

Eg kan ikkje sløkka elden,
den tause tiltrekninga,
den søte faren i vissheita
om at dette
ikkje
kan
henda.

Eg bryr meg ikkje om
du høyrer til ein annan,
har partnar, kone, mann –
kall det kva du vil.

Eg veit berre at mi
umettelege
lidenskap for eventyret
i eitt augeblikk med deg
kan vera eit evig augeblikk,
utan byrjing, utan ende.

Så mykje å seia,
så mange måtar å elska,
så mykje delt stille
å nyta –

og rosene mine, tørste etter sol,
lengtar etter å bli rørt
av ditt liv, ditt frø.

Eg lengtar etter den blå lagunen,
å sigla sakte dit,
inn i di majestetiske grotte
med denne elden,
denne uimotståelege trongen
som er rein kjøtleg poesi.

Du veit godt kven
eg bed til.
Til deg, sjølvsagt.

Leave a Reply

latest posts

categories

subscribe to my blog

Discover more from osoparavos.com

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading